Yorgi tom 5: JJ Ozzi znowu nadaje!

Yorgi powraca!

Nug 13-13 jest mechanikiem, ale nie takim zwyczajnym – potrafi naprawić w zasadzie każde urządzenie i rozwiązać każdą matematyczną zagadkę. Wierzy też w rządowy spisek i w to, że obywatele są cały czas okłamywani.

13-13 zafascynowany jest Gretchen, windziarką w biurowcu, w którym pracuje. Jest w niej jakaś trudna do uchwycenia tajemnica. Dziewczyna ma problem, by zapamiętać, na które piętro zawieźć interesantów, i co jakiś czas traci kontakt z rzeczywistością.

Nug i Gretchen zaczynają spędzać ze sobą więcej czasu, ale pojawiają się coraz to nowe pytania i wątpliwości. W tym te najważniejsze: co jest rzeczywistością, a co iluzją?
Kim jesteśmy i jaką rolę mamy do odegrania?

W swoim cyklu „Yorgi” Jerzy Ozga i Dariusz Rzontkowski bawią się charakterystycznymi elementami fantastyki naukowej, popkulturą, nostalgią za PRL-em i powszechnymi apokaliptycznymi lękami. Z tej mieszanki powstał fascynujący świat – z pozoru znajomy, a tak naprawdę nieodgadniony.

W historii polskiego komiksu nie było zbyt wiele pozycji, które mogłyby powalczyć o miano następcy „Funky’ego Kovala”. Oto jednak ukazał się „Yorgi”, komiks który nie tyle dorównuje poprzednikowi, co zostawia go daleko za sobą.
Paweł Deptuch, „Nowa Fantastyka”

Pociąga mnie w „Yorgim” to, czego nie ma było w „Funkym Kovalu”. Świat niby techniczny, ale nie od linijki, rzeczywistość narkotyczna, lecz nie w jednej sekwencji a rozciągnięta na całości. Rzontkowski (współtworzący szalone teksty Mumio) oraz Ozga lekceważą ograniczenia i wymogi, których więziły Polcha, Rodka i mnie.
Maciej Parowski, „Czas Fantastyki”, scenarzysta „Funky’ego Kovala”

Udana, polska fantastyka naukowa – uwodząca rozmachem i szczegółowością wizji.
Tomasz Pstrągowski, Komiksomania